Vrijwilligersuitje Kasteel Doorwerth
![dsc67061jpg](/-/media/mijn-zonnebloem/afdelingen/ervaringen/afbeeldingen/upload/heelsum-renkum/2020/3/13/dsc67061jpg.jpg?mw=800)
Woensdag 11 maart gingen we voor het jaarlijkse vrijwilligersuitje naar Kasteel Doorwerth in Doorwerth.
Via de ophaalbrug over de gracht en lopend langs de in 1678 geplante Acasia verzamelden we ons om 15.30 uur bij de ingang van dit stoere kasteel in de uiterwaarden van de Nederrijn .
Daar stond een gids op ons te wachten die ons tijdens een rondleiding veel over het kasteel vertelde:
De geschiedenis omvat meer dan 700 jaar. Rond 1250 bouwde Ridder Berend van Dorenweerd een burcht. Het bouwwerk bestond uit één woontoren en was van hout gemaakt. In de loop der jaren werd het kasteel veelvuldig door verschillende kasteelheren vergroot en verbouwd. Nu pronkt het weer in zijn volle 17-e eeuwse glorie, compleet met poortgebouw, koetshuis, stallen en moestuin.
Officieel is het kasteel een “Hooghe Heerlyckheit”, wat betekent, dat er ook recht gesproken mocht worden. Vlakbij de ingang is een gevangenis (mét gevangene) te zien. Er zitten geen ramen in en de gevangene sliep op stro, met aan het plafond een spijkerbed.
De gids leidde ons door de verschillende vertrekken. Sommige hebben een middeleeuwse inrichting, zoals de wapenkamer, waar een middeleeuws harnas uit het jaar 1300 staat. De bed- en eetkamer zijn ingericht naar voorbeelden van 17e-eeuwse schilderijen van o.a. Albert Cuyp en Ferdinand Bol.
De keuken is in 1837 door Baron Van Brakell ingericht naar de nieuwste maatstaven van de 19de eeuw, compleet met bakoven, ijzeren fornuis en warmwaterreservoir. Uit luidsprekers klinken keukengeluiden, die de indruk wekken dat de keukenbedienden volop aan het werk zijn.
Na de rondleiding gingen we naar Restaurant De Zalmen, gelegen in het zuidelijk poortgebouw van het kasteel. Na een borrel met een hapje konden we ons tegoed doen aan een overheerlijke Buffetmaaltijd “Wat de POT schaft”.
Het was een gezellig en goed georganiseerd Vrijwilligersuitje! Graag tot een volgende keer!
Ineke Straatman.